Υγεία

Υγεία

728x90 AdSpace

ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ

Από το Blogger.
Κυριακή, 28 Απριλίου 2019

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ




Το τελευταίο μισό του αιώνα αρκετοί επιστήμονες έχουν συνειδητοποιήσει και αναφερθεί παντοιοτρόπως στο γεγονός ότι οι ανακαλύψεις των νεότερων φυσικών επιστημών και ιδιαίτερα της Κβαντικής Φυσικής μοιάζουν σε μεγάλο βαθμό με τις αρχαίες φιλοσοφικές δοξασίες, ειδικά αυτές της Ελλάδας και της Ινδίας. Οι αλήθειες αυτές που υπήρχαν στις αρχαίες πνευματικές διδασκαλίες και έχουν επανέλθει, όπως και επιβεβαιωθεί, με τις σύγχρονες επιστήμες μπορούν να συνοψισθούν στις παρακάτω «Αρχές».


1. Η ύλη και η ενέργεια εναλλάσσονται, δηλαδή η ύλη μπορεί να γίνει ενέργεια και η ενέργεια μπορεί να γίνει ύλη, αφού ουσιαστικά είναι ένα και το αυτό. Το γεγονός αυτό, άλλωστε, καθορίζεται από τον γνωστό νόμο του Αϊνστάιν που περιγράφεται από την περίφημη εξίσωση: Ε=mc2. Για να κατανοήσουμε με τι αντιστοιχεί η συμπυκνωμένη ενέργεια σε ύλη ενός ζωντανού οργανισμού να πούμε ότι αυτή ανάγεται σε 7x10 στη δεκάτη ογδόη δύναμη (!) μετρημένη σε joules, που σημαίνει ότι ο καθένας από εμάς αποτελεί μία ασύλληπτη ενεργειακή οντότητα που αντιστοιχεί με τη δύναμη δεκάδων βομβών υδρογόνου!

2. Τα στοιχειώδη σωματίδια της ύλης συμπεριφέρονται και σαν ύλη και σαν κύματα ενέργειας και για να το κάνουμε αυτό πιο σαφές να πούμε ότι η προσπάθεια παρατήρησης, η «εστιασμένη πρόθεση» δηλαδή, από κάποιο παρατηρητή τα κάνει να εκδηλώνουν ιδιότητες ύλης, ενώ όταν δεν τα παρατηρεί κάποιος εμφανίζουν κυματικές ιδιότητες. Αυτό έχει αποδειχθεί με το «πείραμα της διπλής σχισμής», το οποίο αποτελεί θεμελιώδες πείραμα της Κβαντικής Φυσικής, όπου σωματίδια που προσπίπτουν σε δύο σχισμές, όταν δεν τα παρατηρεί κάποιος, συμπεριφέρονται σαν κύματα ενέργειας και περνούν μέσα και από τις δύο σχισμές. Όταν τα ίδια σωματίδια γίνουν αντικείμενο παρατήρησης, τότε παίρνουν τη μορφή σωματιδίου και διέρχονται μέσα από τη μία σχισμή. Επεκτείνοντας αυτό το δεδομένο της φυσικής, μπορούμε να πούμε ότι, αφού εμείς, επενεργώντας σαν παρατηρητές, μορφοποιούμε τα υλικά σωματίδια, εμείς είμαστε αυτοί που «δημιουργούμε» την ύλη και συνεπώς ολόκληρο τον υλικό κόσμο και μέσα από τις αισθήσεις μας τον κάνουμε να υπάρχει. Ολόκληρος ο φυσικός κόσμος, δηλαδή, είναι προϊόν της ανθρώπινης συνείδησης, με κυρίως εργαλεία τα αισθητήρια όργανα και τις νευρικές και νοητικές λειτουργίες, που είναι σε θέση να μετατρέπουν τα κύματα ενέργειας, τα οποία είναι και τα μόνα αντικειμενικά υπαρκτά, σε δομικά συστατικά της ύλης, κατασκευάζοντας έτσι οτιδήποτε αισθητό σε αυτόν τον κόσμο, το οποίο και αποτελεί κάθε στιγμή την πραγματικότητά μας.

3. Ο παρατηρητής επιδρά σε αυτό που παρατηρεί. Η «αρχή της απροσδιοριστίας» του Χάιζενμπεργκ ορίζει ότι δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε ταυτόχρονα τη θέση και την ταχύτητα ενός υλικού σωματιδίου, αλλά μπορούμε να μετρήσουμε είτε το ένα είτε το άλλο. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να παρατηρούμε κάτι, ή κάποιον χωρίς να επιδρούμε σε αυτό και συνεπώς, σαν παρατηρητές, έχουμε μία αλληλοεπίδραση σε όλα που υπάρχουν γύρω μας. Έτσι συμπεραίνουμε ότι σύμφωνα με την Κβαντική Φυσική έχουμε πολύ περισσότερη αλληλοεπίδραση με το περιβάλλον μας και ο παρατηρητής δεν είναι ποτέ ανεξάρτητος από αυτά που παρατηρεί, σε σύγκριση με την ξεπερασμένη Κλασική, ή Νευτώνεια Φυσική, όπου η «πραγματικότητα» είναι έξω από εμάς και αυτά που γίνονται είναι πάντα ανεξάρτητα από τις δικές μας πεποιθήσεις και συναισθήματα.

4. Ότι αντιλαμβανόμαστε σαν ύλη, στην πραγματικότητα είναι ένα κενό. Η ύλη είναι ένα κατασκεύασμα των ανθρώπινων αισθήσεων και παρ’ όλο που είναι κενή σε ποσοστό μεγαλύτερο του 99.999999%, έχουμε αποδεχθεί όλοι υποσυνείδητα ότι είναι «στερεή». Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της κενότητας της ύλης και φυσικά το μέγεθος της πλάνης μας, ας σκεφτούμε ότι αν αφαιρούσαμε όλον τον κενό χώρο από όλα τα άτομα όλων των ανθρώπων στον πλανήτη, αυτό που θα έμενε θα μπορούσε να χωρέσει σε λιγότερο από ένα κυβικό εκατοστό χώρου! Φαίνεται, δηλαδή, σαν να έχουμε συμφωνήσει όλοι να δημιουργούμε αυτή την υλική τρισδιάστατη πραγματικότητα από την άπειρη και άμορφη ενέργεια του κενού, που κρύβει και όλη την ουσία αυτού του κόσμου. Σαν να έχουμε συμφωνήσει, εξ’ υπαρχής, στην αναγκαία συνθήκη της υλοποίησης και συμφωνούμε όλοι να βιώνουμε την ύλη σαν στερεή, παρ’ όλο που είναι σχεδόν κενή. Ο ανθρώπινος νους, δηλαδή, δημιουργεί την ψευδαίσθηση της στερεής ύλης και των ξεχωριστών αντικειμένων, έχοντας έτσι κατασκευάσει ένα πλαίσιο αναφοράς μέσα στο οποίο ψευδαισθητικά ζούμε και εξελισσόμαστε, ενώ όλη η ουσία βρίσκεται ακριβώς σε αυτό που εμείς θεωρούμε κενό, αφού από εκεί απορρέουν όλα. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο που εμπεριέχει και διαπερνά τα πάντα, καθώς και εκείνο από το οποίο απορρέουν όλα και ταυτίζεται απολύτως με την έννοια της «Πεμπτουσίας» και του «Αιθέρα» των αρχαίων Ελλήνων. Επίσης αυτό ακριβώς είναι ο «Κβαντικός αφρός», το «Κβαντικό Πεδίο», ή το «Πεδίο Μηδενικού Σημείου», όπως προσδιορίζεται από τις νεότερες επιστήμες. Και αυτό ακριβώς είναι το «Ακασικό Πεδίο» ή τα «Ακασικά Αρχεία», όπως το προσδιόριζε η αρχαία σοφία, καθώς και το «Μορφογενετικό Πεδίο», όπως προσδιορίζεται από τις νεότερες επιστήμες, το οποίο και εμπεριέχει όλες τις γνώσεις, τις μνήμες και τις δυνατότητες του σύμπαντος κόσμου, έξω μάλιστα από κάθε είδους περιορισμούς και ψευδαισθητικές συντεταγμένες και το οποίο γεννάει, τροφοδοτεί, διαπλάθει και μορφοποιεί τα πάντα. Ο γνωστός ερευνητής και εφευρέτης Nikola Tesla είχε πει γι’ αυτό ακριβώς το θέμα: «Ολόκληρη η αντιληπτή ύλη προέρχεται από μία πρωταρχική ουσία, μία λεπτή ουσία που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε και που καταλαμβάνει όλον τον χώρο. Αυτή είναι η Ακάσα ή Φωτεινός Αιθήρ, η οποία αντιδρά με τη ζωή που δίνει η πράνα (η άλλη δημιουργική δύναμη) και δίνει υπόσταση σε όλα τα πράγματα και φαινόμενα, κάνοντας ατέρμονους κύκλους» (Man’s Greatest Achievement, 1907). Ακόμη και ο γνωστός, αλλά και φιλοσοφημένος, ηθοποιός Bruce Lee είχε πει: «Το κενό δεν είναι απλά άδειο, αλλά είναι πραγματικό, ελεύθερο και υπαρκτό. Είναι η πηγή από την οποία όλα τα πράγματα εκδηλώνονται και στην οποία επιστρέφουν. Δεν μπορείς να το δεις, να το αγγίξεις ή να το γνωρίσεις, κι ωστόσο υπάρχει και χρησιμοποιείται ελεύθερα. Δεν έχει σχήμα, μέγεθος, χρώμα ή μορφή, κι ωστόσο όλα όσα βλέπουμε, ακούμε, αισθανόμαστε και πιάνουμε είναι «αυτό». Βρίσκεται πέραν της διανοητικής γνώσης και δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από τον κοινό νου. Όταν ξαφνικά ξυπνήσουμε στη συνειδητοποίηση ότι δεν υπάρχουν σύνορα και φράγματα, κι ούτε υπήρχαν ποτέ, συνειδητοποιούμε ότι είμαστε όλα τα πράγματα. Βουνά, ποτάμια, χορτάρια και δέντρα, ήλιος και σελήνη, αστέρια και σύμπαν είναι όλα τους ο εαυτός μας. Δεν υπάρχει πια διαχωρισμός ή όριο μεταξύ του νου μας και των άλλων, δεν υπάρχει πια η αίσθηση ότι ο κόσμος είναι ξένος προς εμάς ή συνιστά απειλή. Η συνειδητοποίηση αυτή κάνει την πραγματική μας συμπόνοια να ανθίσει. Άνθρωποι και πράγματα γίνονται πλέον αντιληπτά όχι ως ξέχωρα από εμάς, αλλά ως το ίδιο μας το σώμα». Άλλωστε, επάνω σε αυτήν την αλήθεια, δηλαδή της ψευδαισθητικής φύσης της ύλης, ο Αμερικανός κβαντικός φυσικός Fred Alan Wolf Ph.D. υπερθεματίζει χαρακτηριστικά με τα παρακάτω λόγια: «Όλα αυτά, που γνωρίζουμε για τον υλικό κόσμο και τους νόμους που τον διέπουν,  είναι λανθασμένα κατά 99,99%».

5. Ένα υλικό σωματίδιο μπορεί να εμφανισθεί από το κενό και να εξαφανισθεί πάλι σε αυτό. Έτσι και με αυτόν τον τρόπο, αποδεικνύεται ότι το κενό και η ύλη είναι ένα και το αυτό. Η ύλη στην ουσία είναι ενέργεια, η οποία δέχεται την επίδραση της συνείδησης που τη διαμορφώνει σε υλικά σωματίδια, τα οποία μπορούν και πάλι να γυρίσουν στην αρχική τους κατάσταση, στο άπειρο «κενό», δηλαδή, που είναι άμορφη ενέργεια και από εκεί ξεκινούν και καταλήγουν όλα. Έτσι, οτιδήποτε σε αυτόν τον κόσμο υπάρχει αορίστως ως κύμα, μέχρις ότου να γίνει αντικείμενο παρατήρησης και τότε ακριβώς είναι που η συνείδηση κυριολεκτικά προκαλεί την κατάρρευση της κυματο-συνάρτησης και την ανάδειξή της, ως υλικό σωματίδιο, στον φυσικό κόσμο. Το συμπέρασμα, που προκύπτει από τη θεώρηση αυτή, είναι ότι χωρίς συνείδηση το Σύμπαν θα υπήρχε σαν μία απέραντη θάλασσα ενέργειας άπειρων δυνατοτήτων και τίποτα άλλο, ή με άλλα λόγια η φυσική πραγματικότητα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη συνείδηση. Και όπως έχουμε ήδη αναφέρει, βασισμένη στην αλήθεια αυτή είναι και η σχετική δήλωση του Νομπελίστα και συντάκτη της Κβαντικής Θεωρίας Max Planck στην εφημερίδα «The Observer» της 25ης Ιανουαρίου 1931: «Θεωρώ τη συνείδηση ως θεμελιώδη και την ύλη ως παράγωγο από τη συνείδηση. Δεν μπορείτε να πάρετε πίσω τη συνείδηση, γιατί όλα όσα θεωρούμε ότι υπάρχουν εμπεριέχουν συνείδηση».

6. Ένα υλικό σωματίδιο, μπορεί να εμφανίζεται ταυτόχρονα σε πολλές θέσεις (έχουν μετρηθεί χιλιάδες, όπως για παράδειγμα σε ένα πείραμα ένα σωματίδιο εμφανίστηκε σε 3000 μέρη συγχρόνως), να αλλάζει ξαφνικά θέση, καθώς και να αλληλοεπιδρά με κάποιο άλλο, ανεξαρτήτως χώρου και χρόνου. Το γεγονός αυτό περιγράφεται από τη λεγόμενη «αρχή της μη τοπικότητας» και άλλα φαινόμενα, όπως τα φαινόμενα «του κβαντικού άλματος» και «της διεμπλοκής» στην Κβαντική Φυσική και απλά, εκτός των άλλων, υποδηλώνει ότι στην αντικειμενική πραγματικότητα δεν υπάρχουν οι διαστάσεις του χώρου και του χρόνου, οι οποίες είναι ψευδαισθητικά κατασκευάσματα του νου. Δηλαδή, ο λόγος για τον οποίο τα υποατομικά σωματίδια διατηρούν την επαφή μεταξύ τους, ανεξάρτητα της απόστασης, είναι γιατί ο διαχωρισμός τους είναι στην ουσία μία ψευδαίσθηση.  Πραγματικά, πρόσφατες επιστημονικές ανακαλύψεις ανατρέπουν όλα όσα ισχύουν για τις διαστάσεις του χώρου και του χρόνου, οι οποίες καθορίζουν το πλαίσιο στο οποίο κινούνται όλα τα φαινόμενα αυτού του κόσμου, έτσι όπως τα γνωρίζουμε από την Κλασική Φυσική. Άλλωστε, η σχετικά νέα «Θεωρία της Διττότητας» προβλέπει ότι υπάρχουμε σε δύο κόσμους και σε δύο χρόνους ταυτόχρονα, έναν στο παρόν και έναν στο μέλλον και ότι εμείς μπορούμε και επικοινωνούμε υποσυνείδητα με τον  «διττό» εαυτό μας σε εξαιρετικά μεγάλες ταχύτητες, κατά πολύ μεγαλύτερες της ταχύτητας του φωτός. Κάτι ανάλογο προκύπτει, όπως αναφέραμε πριν και από φαινόμενα που προβλέπονται από την Κβαντική Φυσική, όπως το φαινόμενο της «κβαντικής διεμπλοκής», το οποίο πρόσφατα επιβεβαιώθηκε πειραματικά, όπου απεδείχθη ότι σωματίδια, που έχουν κοινή καταγωγή, μπορούν να επικοινωνούν ακαριαία μεταξύ τους, ανεξάρτητα από την απόσταση που τα χωρίζει, ακόμη κι’ αν αυτή η διαφορά στην απόσταση είναι τεράστια.

7. Από την Κβαντική Φυσική προκύπτει ότι πρέπει να υπάρχει «αντίστροφη συμμετρία» («time reversal symmetry») στις διαδικασίες του χρόνου, σε κάθε τι που συμβαίνει. Έτσι, θα μπορούσε ο χρόνος να πάει  και προς τα πίσω, όπως πάει προς τα εμπρός, να αντιστραφεί δηλαδή το λεγόμενο «βέλος του χρόνου». Το γεγονός αυτό, βάσει προσφάτου πειράματος φαίνεται να επιβεβαιώνεται, αφού απεδείχθη ότι με κάτι τέτοιο δεν παραβιάζεται ο 2ος νόμος της θερμοδυναμικής, που αποτελούσε ανασταλτικό παράγοντα και θα μπορούσαμε ενδεχομένως να έχουμε γνώση του μέλλοντος, όπως έχουμε και για το παρελθόν. Κάτι ανάλογο, όπως λέγεται, έχει επιτευχθεί ήδη με το γνωστό «Πείραμα της Φιλαδέλφεια», κατά το οποίο έγιναν διάφορες εφαρμογές που στηρίζονταν σε αυτά που θεωρητικά προβλέπονται από τις νεότερες φυσικές επιστήμες και υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες που μιλούν για ταξίδια στον χρόνο με προσωπικά βιώματα σε διάφορες περιόδους που ανάγονται στο μέλλον. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι και εδώ καταλύεται το στερεότυπο του χρόνου, ως εγκατεστημένη πεποίθηση στον άνθρωπο. Γι’ αυτό και ο Αλβέρτος Αϊνστάιν είχε πει χαρακτηριστικά: «Ο χρόνος δεν υπάρχει, είναι μια ανθρώπινη επινόηση που απλά εξυπηρετεί ανθρώπινες ανάγκες».

8. Σε επίπεδο πρωταρχικής ουσίας, αυτό που υπάρχει μόνο είναι ένα απέραντο ενιαίο πεδίο πιθανοτήτων, ένα αδιαφοροποίητο πεδίο, δηλαδή, από ανεκδήλωτες πιθανότητες, που ταυτίζεται με αυτό που ονομάζουμε σήμερα «Κβαντικό Πεδίο» και είναι συμβατό με την έννοια της «Πεμπτουσίας ή του Αιθέρα», γνωστής από την αρχαιότητα, όπως ήδη έχουμε αναφέρει. Άλλωστε, αυτό είναι που πολλοί πνευματικοί δάσκαλοι και αρκετοί επιστήμονες εννοούν όταν λένε «Πεδίο της Πρωταρχικής Συνειδητότητας». Στο «Κβαντικό Πεδίο» όλα αλληλοσυνδέονται και αλληλοεπηρεάζονται, μη υπακούοντας στις διαστάσεις του χώρου και του χρόνου και δεν υπάρχουν ξεχωριστά όντα, αντικείμενα, γεγονότα και καταστάσεις, τα οποία και αντιστοιχούν μόνο με τον εκάστοτε παρατηρητή και υπάρχουν ως αντικείμενα της δικής του παρατήρησης και μόνον. Έτσι, έξω από οποιαδήποτε έννοια χώρου ή χρόνου, όλα στη ζωή μας γεννιούνται από αυτό το πεδίο και μέσα από τη δική μας αλληλοεπίδραση. Με άλλα λόγια, εμείς είμαστε αυτοί, που μέσα από ένα άπειρο εύρος πιθανοτήτων, επιλέγουμε τη μία και μοναδική και την κάνουμε πραγματικότητα! Δηλαδή ο εκάστοτε παρατηρητής κάνει το άπειρο πεδίο πιθανοτήτων να υλοποιείται σε μία και μόνο πραγματικότητα στον κόσμο μας. Σε τελική ανάλυση, οι πεποιθήσεις μας, οι σκέψεις μας, τα συναισθήματά μας, οι προσδοκίες μας, οι προκαταλήψεις μας και ότι μας διακατέχει σε νοητικό επίπεδο, είναι αυτό που τελικά γίνεται η δική μας πραγματικότητα. Επομένως, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα, ότι εμείς είμαστε αυτοί που κυριολεκτικά δημιουργούμε την πραγματικότητά μας και κατά συνεκδοχή το Σύμπαν υπάρχει για εμάς, μόνο για μία απειροελάχιστη στιγμή και έπειτα είναι ένα εντελώς νέο Σύμπαν.

9. Η έννοια του «Κβαντικού Πεδίου», όπως προείπαμε, ταυτίζεται με την έννοια του «Ακασικού Πεδίου» ή «Ακασικών Αρχείων». Όπως πολύ εύστοχα έχει περιγράψει ο Έντγκαρ Κέισι, τα «Ακασικά Αρχεία» μπορούν να θεωρηθούν ως ο υπερ-υπολογιστής του Σύμπαντος, που διαθέτει μία τεράστια βάση δεδομένων και μία κεντρική μονάδα αποθήκευσης όλων των πληροφοριών για το κάθε τι που υπήρξε, υπάρχει και θα υπάρξει στον κόσμο μας. Επιπλέον, εκτός από την καταγραφή οποιασδήποτε πληροφορίας αφορά  οποιαδήποτε ύπαρξη ή εκδήλωση σε αυτόν τον κόσμο, τα «Ακασικά Αρχεία» καταγράφουν κάθε πράξη, σκοπό, λέξη, σκέψη, συναίσθημα, αίσθηση, ή πρόθεση και γενικά το άθροισμα των λεγόμενων «σκεπτομορφών», οι οποίες είναι βασισμένες κυρίως στην επιθυμία, κάθε ανθρώπου από καταβολής κόσμου. Έτσι, όλα υπάρχουν σε επίπεδο πληροφοριών και μόνον, οι οποίες τελικά και μορφοποιούν τα πάντα σε αυτόν τον κόσμο.

10. Η επικρατούσα θεωρία για τη γένεση του Σύμπαντος είναι ότι το Σύμπαν δημιουργήθηκε από μία υπερβολικά πυκνή και θερμή υλική κατάσταση, πριν από περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, μέσω της λεγόμενης «Μεγάλης Έκρηξης» («Big Bang») και έκτοτε διαστέλλεται συνεχώς, με όλα τα μέρη του να απομακρύνονται συνεχώς από το αρχικό σημείο της έκρηξης. Είναι γνωστό από την Κβαντική Φυσική το φαινόμενο της «διεμπλοκής», που ορίζει ότι σωματίδια που δημιουργούνται μαζί ή έχουν έρθει σε επαφή, όσο μακριά κι’ αν βρεθούν, σχετίζονται πολύ στενά μεταξύ τους, σε σημείο τέτοιο, μάλιστα, που αν συμβεί κάτι σε οποιοδήποτε από αυτά, το άλλο αντιδρά ακαριαία, γεγονός που δείχνει την υψηλού βαθμού αλληλεξάρτηση και αμφίδρομη επικοινωνία που διαθέτουν μεταξύ τους. Με δεδομένο, λοιπόν, βάσει αυτής της θεωρίας, ότι όλα τα υλικά συστατικά του Σύμπαντος προέρχονται από την ίδια αρχική ουσία, σε συνδυασμό και με το φαινόμενο αυτό της Κβαντικής Φυσικής, μας κάνουν να κατανοήσουμε καλύτερα, γιατί όλοι και όλα σε αυτόν τον κόσμο συναποτελούν μία αδιαίρετη ενότητα και είναι απόλυτα συνδεδεμένοι και συνδεδεμένα μεταξύ τους. Είναι, δηλαδή, σα να μην έχουν διαχωρισθεί ποτέ, ή για να το πούμε ακόμη καλύτερα, ο διαχωρισμός τους αποτελεί μία ψευδαίσθηση. Επάνω σε αυτήν ακριβώς την αλήθεια που έχει εισαγάγει η Κβαντική Φυσική στηρίζεται και αυτό που είπε ο Ντέιβιντ Μπομ, μαθητής του Αϊνστάιν και ευρέως θεωρούμενος ένας από τους καλύτερους φυσικούς όλων των εποχών: «Έχουμε αντιστρέψει τη συνήθη άποψη της κλασικής φυσικής ότι τα ανεξάρτητα «στοιχειώδη μέρη» του κόσμου, όπως τα άτομα, τα μόρια κλπ., είναι η θεμελιώδης πραγματικότητα, και ότι τα διάφορα συστήματα, όπως οι βιολογικοί οργανισμοί κλπ., είναι απλά ειδικοί σχηματισμοί που προέρχονται και θεμελιώνονται σε αυτά τα μέρη. Αντ' αυτού, η καινούργια φυσική λέει ότι η θεμελιακή πραγματικότητα είναι η κβαντική αλληλεξάρτηση ολόκληρου του Σύμπαντος, ενώ τα σχετικώς ανεξάρτητα μέρη δεν είναι παρά μορφοποιήσεις που προέρχονται από το Όλον και θεμελιώνονται σε αυτό».

                

                       (Απόσπασμα από το βιβλίο του Δρ Ι. Δαύρου "ΟΛΟΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ)



Δείτε και το παρακάτω σχετικό βίντεο:



Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
  • Title : Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
  • Posted by :
  • Date : 7:38 π.μ.
  • Labels :
  • Blogger Comments
  • Facebook Comments

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Item Reviewed: Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Rating: 5 Reviewed By: Ioannis Davros
Top